Tijd voor God...?!

Meer info's:

Stilteweekend Op Adem komen

reacties van deelnemers

In stilte, openheid en bereidheid
luisteren naar het veelsoortige en onvermoede fluisteren van de Geest in ons leven
- en zo steeds weer op adem komen ...

Dank aan iedereen voor de hartelijkheid, rust en gastvrijheid gedurende mijn verblijf in het A.J.Klooster.

Iedereen zou zich tijd moeten nemen om één of tweemaal per jaar terug te trekken en tijd vrij maken voor zichzelf. Vragen als: Wie ben ik? Wat wil ik? Hoe leef ik? Wat is mijn doel? Deze vragen gaan een rol spelen wanneer je geconfronteerd wordt met jezelf.

Jullie teksten zijn diep doordringend als je deze tijdens de meditaties, gedurende de wandeling(en) of gebedsmomenten op je inlaat werken.

Rust in je hoofd krijgen is niet zo makkelijk als even een knop omdraaien. Jullie insteek van niets moet maar mag wel spreekt mij aan, je eigen waarde behouden en tijdens momenten dat je tot jezelf komt deze vergroten of veranderen. Het is niet makkelijk omdat je vaak niet kunt omschrijven wat er verandert en of er iets verandert in je bewustzijn of onderbewustzijn. Ik zie het voor mezelf als een bloemknop die open gaat, de vraag: Hoe snel? Mijn ervaring en gevoel was dat zonder iets te zeggen de gedachtekracht zijn werk doet en een heel mooi groepsgevoel overblijft, met hele mooie resultaten.

Mijn verstand komt langzaam tot stilstaand als radertjes van een horloge waar de batterij langzaam van leeg loopt. Innerlijke rust ontstaat en een innerlijke ruimte die gevuld wordt met noem het maar liefde,vreugde en vrijheid. Mijn advies is dat moet je zelf ervaren dit kun je moeilijk onder woorden brengen, al hoe wel het gedicht dat spontaan gemaakt werd door een groepslid mij emotioneel raakte. Deze positieve kracht die je overhoudt werkt ook door in je gezin, werk, vrienden enz.

Hartelijk dank voor deze ervaringen.
Wiel Huis

Het Gebed

In de stilte van het weekend is het extra geraakt, diep van binnen,
ergens in ons zijn,
dat haat en nijd zal overwinnen,
puur, echt en rein.

Het is liefde…., zomaar om te geven…,
liefde, dat maakt dat wij samen kunnen leven.

Ik kan niet zoveel met alleen Bijbelse teksten en woorden,
terwijl de mensheid elkander maar blijft vermoorden.

Noem liefde maar Allah, Brahman, Boeddha of God,
’t is om het even, liefde moet stromen, zet het niet op slot.

Liefde gaat om Nienke, Johan, Femke of Wiel,
elkaar omarmen en steunen, dat maakt het verschil.

Liefde is een werkwoord, iets wat je dus moet doen,
wees anders, anders dan het legioen.

Straal liefde, straal jeugd, straal licht, straal levensvreugd,
kneed liefde tot jouw eigen deugd.

Raak je medemens met deze kracht,
zonder dat je iets terug verwacht.

Dat zal de wereld doen veranderen,
zelf doen, niet laten afhangen van anderen.

Met deze liefdestaak zijn wij op aarde gezet,
en het is deze liefde, wat je hoort in het Gebed.

9 mei 2010, Wahlwiller
Jacques Groffen

tuin Allereerst heel erg bedankt voor de warme ontvangst in jullie klooster. Toen ik vrijdagmiddag binnenkwam, voelde ik me gelijk weer op mijn gemak. Het is zo'n fijne sfeer daar.

Dit was mijn 2e stilteweekend en het was even heerlijk, nuttig en verhelderend als vorig jaar. Ik heb weer genoten van het landschap en de rust die in het klooster te vinden is. De tuin vind ik ook altijd zo mooi en ook het uizicht op mijn kamer was dit jaar super!

Het samenzijn in stilte en de begeleiding die wordt meegegeven, hebben me uiteraard ook weer goed gedaan. Wat ik heel fijn vind, is het onbevooroordeelde wat zo aanwezig is. Zo'n weekend geeft mij ruimte om te zijn en te zoeken naar diegene die ik écht wil zijn. Mijn gekregen ervaringen en inzichten zijn weer heel anders dan vorig jaar, maar daarom niet minder of meer belangrijk. Kortom, het was de lange reis weer meer dan waard!

Nogmaals bedankt, voor alles!
Y.B.

Geboorte

In moederschoot geworpen.
Slechts draden die verbinden.
De wereld en haar zorgen; overrompelend bevinden.

In de ochtend van haar leven.
Lijnen die vervagen.
Verstrengeld in materie, alleen op die manier te dragen.

Ontwaken

Liefdeslicht, kom maar naar boven, schijn je stralen op ons neer,
Verlicht dat wat nog moet verschonen, verheug ons over deze sfeer.
Donzen dekens, wolkentekens, laat ons zien die hoogtewezen.

Breng ons meer, van wat moet wonen, ’t kloppend vlees, verwacht met smart,
In de harten, diep verscholen, het onderricht dat wordt gebracht.
Schat ontdekken, pijn verheffen, ‘t dromenland is ontzagwekkend.

Daar waar moederaarde is, in bloei, bijeen, ontwapenend,
Opeens van zoveel meer gewis, het is ook zo vermakelijk.
Dierenriem, de sterren zien, we worden allemaal ontzien.

Teruggebracht naar onze wereld, lijkt het eventjes voorbij,
Maar al snel zal ‘t je dagen, ook hier zijn ze er altijd bij,
Dageraad, het drakenzwaard, gevonden in de moederhaard.

van F.B.:

Door eeuwig circulerende rijkdom
word ik beademd
Ik inhaleer diep
en de essentie van alles
voedt mijn lichaam en geest
Aan het einde van de ademhaling
vind ik een rustmoment
En in dat moment
van je diepste zelf
vind je de eenheid van het delen
Waar eeuwenoude bezielde lucht
door ons stroomt
Als ik uitadem voel ik de kracht
van samen 1 adem

Mijn adem is jouw adem
en jouw adem die van mij

'Een weekend heerlijk tot rust gekomen in de Limburgse heuvels. Prachtig hoe je andere mensen kunt leren kennen zonder te spreken. Het stilteweekend was zeer verrijkend en verdiepend. Juist in de stilte is God zo dichtbij... Dank aan alle zusters en broeders die dit mogelijk maken.'

N.H.