Nieuws uit het Arnold Janssen Klooster

Jong kroost in het klooster

In stille verborgenheid

Eigenlijk is het een schending van de privacy, en toch konden onze tuinman en ik het niet laten, met behulp van een lange ladder een hoge boom te beklimmen om van hieruit een blik te kunnen werpen op de kinderkamer van een stel sperwers in de boom ernaast. De ouders waren net niet thuis, en het moment was gunstig. Het klimmen was alle moeite waard. Toen ik boven was aangekomen, met wat wankele knieën wegens de hoogte, was ik op gelijke hoogte met het sperwernest. Twee uitermate verbaasde vogelkinderen keken me aan en begonnen meteen een enorme herrie te maken, luidkeels roepend om hun ouders. Ik begreep hen goed, en was vertederd door dit kleine scheppings-wonder zo dichtbij en toch verborgen. Er is zoveel leven om ons heen dat me alsmaar met verwondering vervult. Ik klauterde stil weer naar beneden, dankbaar dat ik dit mocht zien en even dichtbij dit geheim mocht zijn. Even later bracht moeder sperwer het ontbijt binnen, hetgeen hartelijk werd ontvangen.

 

Vreugdevolle ontmoeting

De taal van liefde heeft geen woorden nodig

We mochten vandaag 30 Spaanstalige medezusters uit verschillende landen begroeten die - op weg naar een pelgrimsoord - even bij ons een tussenstop maakten. Het waren zusters uit Bolivia, Argentinië, Chili, Brazilië, Paraguay, Indonesië, de Filippijnen, Polen en Duitsland. Ze zijn voor een driemaandse hernieuwingscursus in ons moederhuis Steyl. Het was een hartelijke ontmoeting, ook al spreekt van ons hier nauwelijks iemand Spaans. En toch, we voelden onze verbondenheid en taal was geen probleem. "De taal van de liefde is de enige taal die ieder mens verstaat." Zo zei het Jozef Freinademetz, de eerste China missionaris van onze broedercongregatie SVD. Voor een kort moment mochten we weer de rijkdom van onze internationaliteit ervaren. Hiervan geven we getuigenis: het is mogelijk met mensen van andere culturen in vrede samen te leven. Het is niet altijd makkelijk. Gebruiken, taal, mentaliteit verschillen van elkaar. Desondanks is er een taal die ons met elkaar verbindt, die ons allen eigen is - de taal van de liefde. En ze heeft niet eens woorden nodig.

(De slideshow blijft staan wanneer u met de muis erop gaat staan.)

Europa Compostela 2010

Met elke pelgrim komt zegen

Het Vlaams Compostelagenootschap schrijft:

"De gezamenlijke genootschappen van Frankrijk hebben in het kader van het Heilig Jaar 2010 voor Santiago de Compostela in navolging van een soortgelijk succesvol project in 2004 het project “Europa Camino 2010” gestart. Kort samengevat komt het er op neer dat er een aantal Europese estafettepelgrimages worden georganiseerd die komend uit vele streken van Europa op 18 september naar Santiago zullen leiden.
De deelnemers starten op verschillenden plaatsen in Europa. Op hun tocht nemen zij een wandelstaf - in deze context "Bourdon" genoemd - en een gouden boek (soort pelgrimspaspoort) mee dat van etappe naar etappe aan de volgende pelgrims wordt doorgegeven. In de gouden boeken worden op de etappeplaatsen stempels van relevante instanties (kerken, gemeentehuizen, scholen) gezet die dan vergezeld zouden moeten gaan van een wens of boodschap die dan mee op weg gaat naar Santiago.
Langs de gehele routes en in de aparte etappeplaatsen of tussenstops onderweg worden culturele activiteiten of feesten georganiseerd. Het voorbereiden van en de deelname aan de etappes van deze estafette biedt de wandelaars/pelgrims de mogelijkheid de belangrijke beginselen van Solidariteit, Gastvrijheid en Tolerantie te laten ervaren."
meer informatie...

Op dinsdag 8 juni mochten we hier bij ons een kleine groep van 9 Duitse en Nederlandse pelgrims welkom heten, die de 'bourdon' en het gouden boek naar Gulpen, het einde van de etappe van deze dag, brachten. Ze waren in de ochtend in Aken vertrokken, en op hun weg mocht ook ons huis voor een kort moment voor lichaam en ziel een kleine 'refugio' (toevluchtsoord) voor hen zijn.

In de namiddag arriveerde de groep. In onze kapel was er kort moment van reflectie en bezinning, waarna koffie/thee en frisdrank voor het lichamelijke welzijn zorgden. Ondanks de korte tijd was het een hartelijke ontmoeting. Nog vorige week was ik zelf als pelgrim onderweg langs het Elisabeth-pad van Frankfurt naar Marburg. Met name moet ik denken aan een pastoor, die ons vriendelijk de deur had geopend en ons binnen heeft gelaten met de woorden:
"Ik ben blij met elke pelgrim. Want met elke pelgrim komt zegen naar je toe."
Dit heb ik deze middag weer mogen ervaren. In de gastvrijheid, verleend aan deze pelgrims, ervaar ik het geschenk van ontmoeting.

Bij hun vertrek liet dit kleine groepje pelgrims sporen achter in mijn hart... sporen van VREDE.