Het meest recente nieuws uit het Arnold Janssen Klooster vindt u op onze facebook-pagina.

Kaarsen van Hoop

Hoop, een dynamische kracht, die mensen bindt en moed geeft, die kracht geeft tot doorzetten en kiezen en tot verzet tegen fatalisme - en die ook een bron is van trouw en dienstbaarheid.

Een week voor kerstmis namen de deelnemers aan het bezinningsweekend "Hoop tot leven" de tijd om zich innerlijk voor te bereiden op het aanstaande kerstfeest.
Er was ruimte voor gesprek en ontmoeting, maar ook voor stilte en reflectie.

In de namiddag kwamen de deelnemers na een tijd van stilte bijeen om op een creatieve manier uitdrukking te geven aan hetgeen hoop voor hen betekent. Iedereen maakte een kaars van hoop op een eigen en unieke manier. Voor bijna iedereen was het de eerste keer. Het gebeuren was heel kostbaar en liet zien hoeveel mogelijkheden in ons verborgen liggen. Soms durven we niet te geloven dat we veel méér kunnen dan we denken.

Dit was voor ons allen een teken van hoop en heeft ons bewust gemaakt, dat we allen, zoals de kaars, lichtdraag/st/ers van hoop zijn op de concrete plaats, waar we staan.

Geniet van de diapresentatie en laat elke kaars tot je hart spreken.

terug...

Gezellige namiddag met zusters en personeel

Op donderdag, 17 november mochten we samen met ons personeel genieten van mooie muziek, en wel in de vorm van een live-concert met Lya de Haas en Hennie Korsten. Ze namen ons mee op een muzikale reis van herinnering aan 'goede oude tijden', vanuit een Brabants perspectief, dat ook voor Zuid-Limburgers herkenbaar was.
Muziek kent gewoon geen grenzen... Hier een kleine proef hoe weldadig het is op een ontspannen manier naar muziek te mogen luisteren, die vanuit het hart komt - en daarom het hart weet te raken...

Samen onderweg

Samen onderweg in een huifkar, op een heerlijk zonnige septemberdag door het mooie Zuid-Limburg. Dit geschenk werd ons aangeboden als teken van dank en verbondenheid van de Alpha-groep, een gebedsgroep, die reeds 11 jaar in ons huis bij elkaar komt en door zr. Claudia wordt begeleid. In de groepsaccomodatie Cottessem werden we onthaald met soep en broodjes. In de namiddag konden we onze vaardigheden in het klompenschilderen onder bewijs stellen, voordat we, gesterkt door koffie en vlaai, weer teruggebracht werden. Natuurlijk... weer per huifkar. Aan alle leden van de Alpha-groep: ONZE HARTELIJKE DANK VOOR DEZE ONVERGETELIJKE DAG!

De zusters in de wijngaard

Wist u al dat Wahlwiller een wijndorpje is? En dat op de heuvels langs de kleine Sinselbeek bij Wahlwiller nog een stukje aards paradijs te vinden is?
Wij kwamen er ook pas achter, toen we enkele dagen geleden bij stralend oktoberweer met de hele communiteit een uitstapje naar de Wittemer Wijngaard Wahlwiller maakten.

We werden vriendelijk door de wijngaardenier Wim Hendriks en zijn vrouw Lenie van Bavel onthaald aan de voet van de wijngaard. Wim Hendriks gaf ons dan een vakkundige rondleiding. Het was toch heel wat klouteren, maar alle moeite waard, wanneer we, eens boven gekomen, een schitterend uitzicht hadden, met ons klooster aan de overkant van het kleine dal, waarin Wahlwiller ligt.
Vooral verraste het ons en waren we gefascineert van de weelde van vruchten die aan de wijnstokken hingen. Niemand van ons had dit vermoed. Blauwe en witte druiven in dichte trossen. En, we mochten ervan snoepen ook nog. Al wandelend door de wijngaard bereikten we een plekje, waar voor ons de tafels buiten gedekt waren met weer een prachtig uitzicht op de omgeving en de wijnstokken.

We genoten van het uitzicht, maar ook van de "Weinprobe", die nu volgde. Onder het genot van een beslist aan te bevelen Wahlwiller Riesling, Müller Thurgau en Pinot Noir was het een uitstekend vertoeven en een gezellig bij elkaar zijn. Af en toe is het goed, erop uit te gaan, tijd vrij te maken om met elkaar het leven te vieren in de ruimte van de ontmoeting met anderen in de natuur.
[In de periode april-oktober worden regelmatig rondleidingen gehouden in de wijngaarden.]

IMPRESSIES VIA DIAPRESENTATIE

We danken de Heer Hendriks en zijn vrouw voor deze prachtige middag. Wat we op deze plaats ook willen aanbevelen is het projekt, waar beiden intens bij betrokken zijn, namelijk een voedingscentrum voor weeskinderen in Benin, West-Afrika. Ze kwamen in aanraking met dit centrum tijdens een bezoek in augustus 2009. Het centrum wordt gerund door zes vrijwilligers die af en toe financiële ondersteuning ontvangen. Meer informatie vindt u hier...

Nieuw "Kloosterteam" te Wahlwiller

Op maandag, 13 september 2010 zijn ze begonnen, de leden van ons nieuw 'kloosterteam' te Wahlwiller, zoals zij zichzelf hebben genoemd. "Ze" zijn een groep van 6-8 mannen en vrouwen die elke maandag naar ons toekomen om een handje mee te helpen bij verschillende werkzaamheden in en buiten ons huis.

Het is vooral onze tuin, die profiteert van een aantal stevige heren, die het onkruid weten aan te pakken en ook anders orde op zaken weten te stellen.
Onze tuinman en de coach van de groep hebben hierbij een toeziend oog en vooral ookveel plezier.

Deze mannen en vrouwen horen bij een organisatie die verschillende projecten heeft. Wij zijn allen heel blij met hen!

Als u meer wilt lezen, en horen hoe deze groep het doet, dan wil ik hen nu zelf aan het woord laten:
Welkom bij het kloosterteam te Wahlwiller

Jong kroost in het klooster

In stille verborgenheid

Eigenlijk is het een schending van de privacy, en toch konden onze tuinman en ik het niet laten, met behulp van een lange ladder een hoge boom te beklimmen om van hieruit een blik te kunnen werpen op de kinderkamer van een stel sperbers op de boom ernaast. De ouders waren net niet thuis, en het moment gunstig. Het klimmen was alle moeite waard. Toen ik boven was aangekomen, met wat wankele knieën wegens de hoogte, was ik op gelijke hoogte met het sperbernest. Twee uitermate verbaasde vogelkinderen keken me aan en begonnen meteen een enorme herrie te maken, luidkeels roepend naar hun ouders. Ik begreep hen goed, en was vertederd van dit kleine wonder schepping zo dichtbij en toch verborgen. Er is zoveel leven om ons heen dat me alsmaar met verwondering vervult. Ik klauterde stil weer naar beneden, dankbaar dat ik dit mocht zien en even dit geheim dichtbij mocht zijn. Even later bracht moeder sperber het ontbijt binnen, hetgeen hartelijk werd ontvangen.

Vreugdevolle ontmoeting

De taal van liefde heeft geen woorden nodig

We mochten vandaag 30 spaanstalige medezusters uit verschillende landen begroeten die op weg naar een pelgrimsoord even bij ons een tussenstop maakten. Het waren zusters uit Bolivië, Argentinie, Chile, Brasilie, Paraguay, Indonesië, de Filippijnen, Poland en Duitsland. Ze zijn voor een driemaandse hernieuwingscursus in ons moederhuis Steyl. Het was een hartelijke ontmoeting, ook al spreekt van ons hier nauwelijks iemand Spaans. En toch, we voelden onze verbondenheid en taal was geen probleem. "De taal van de liefde is de enige taal die ieder mens verstaat." Zo zei het Jozef Freinademetz, de eerste China missionaris van onze broedercongregatie. Voor een kort moment mochten we weer de rijkdom van onze internationaliteit ervaren. Hiervan geven we getuigenis: het is mogelijk met mensen van andere culturen in vrede samen te leven. Het is niet altijd makkelijk. Gebruiken, taal, mentaliteit verschillen van elkaar. Desondanks, er is een taal die ons met elkaar verbindt, die ons allen eigen is - de taal van de liefde. En ze heeft niet eens woorden nodig.

Europa Compostela 2010

Met elke pelgrim komt zegen

Het Vlaams Compostelagenootschap schrijft:

"De gezamenlijke genootschappen van Frankrijk hebben in het kader van het Heilig Jaar 2010 voor Santiago de Compostela in navolging van een soortgelijk succesvol project in 2004 het project "Europa Camino 2010" gestart. Kort samengevat komt het er op neer dat er een aantal Europese estafettepelgrimages worden georganiseerd die komend uit vele streken van Europa op 18 september naar Santiago zullen leiden.
De deelnemers starten op verschillenden plaatsen in Europa. Op hun tocht nemen zij een wandelstaf - in deze context "Bourdon" genoemd - en een gouden boek (soort pelgrimspaspoort) mee dat van etappe naar etappe aan de volgende pelgrims wordt doorgegeven. In de gouden boeken worden op de etappeplaatsen stempels van relevante instanties (kerken, gemeentehuizen, scholen) gezet die dan vergezeld zouden moeten gaan van een wens of boodschap die dan mee op weg gaat naar Santiago.
Langs de gehele routes en in de aparte etappeplaatsen of tussenstops onderweg worden culturele activiteiten of feesten georganiseerd. Het voorbereiden van, en deelname aan de etappes van deze estafette biedt de wandelaars/pelgrims de mogelijkheid de belangrijke beginselen van Solidariteit, Gastvrijheid en Tolerantie te laten ervaren."
meer informatie...

Op dinsdag, 8 juni mochten we hier bij ons een kleine groep van 9 Duitse en Nederlandse pelgrims welkom heten, die de 'bourdon' en het gouden boek naar Gulpen, het einde van de etappe van deze dag, brachten. Ze waren in de ochtend in Aken vertrokken, en op hun weg mocht ook ons huis voor een kort moment voor lichaam en ziel een kleine 'refugio' (toevluchtsoord) voor hen zijn.

In de namiddag arriveerde de groep. In onze kapel was er kort moment van reflectie en bezinning, waarna koffie/thee en frisdrank voor het lichamelijke welzijn zorgden. Ondanks de korte tijd was het een hartelijke ontmoeting. Nog vorige week was ik zelf als pelgrim onderweg langs het Elisabeth-pad van Frankfurt naar Marburg. Met name moet ik denken aan een pastoor, die ons vriendelijk de deur had geopend en ons binnen heeft gelaten met de woorden:
"Ik ben blij met elke pelgrim. Want met elke pelgrim komt zegen naar je toe."
Dit heb ik deze middag weer mogen ervaren. In de gastvrijheid, verleend aan deze pelgrims, ervaar ik het geschenk van ontmoeting.

Bij hun vertrek liet dit kleine groepje pelgrims sporen achter in mijn hart... sporen van VREDE.